انجمن کوهنوردی دانشگاه صنعتی اصفهان

انجمن کوهنوردی دانشگاه صنعتی اصفهان فعالیت خود را ازسال 1378 به منظور استفاده بهینه از اوقات فراغت دانشجویان برای رشد شخصیت اجتماعی، تقویت روحیه، ایجاد حس تفاهم و همدلی و نیز بالا بردن سطح فنی و علمی علاقه­مندان جهت استفاده بهتر ازین ورزش آغاز نمود و این فعالیت تا سال 1385 ادامه داشت. در آن سال به علت عدم همکاری مسئولین دانشگاه، انجمن فعالیت­های خود را متوقف نمود. در نتیجه عدم فعالیت انجمن کوهنوردی متأسفانه دو نفر از دانشگاهیان به دلیل آشنا نبودن با اصول کوهنوردی جان خود را در کوه از دست دادند(آقای پیمانی از کارمندان دانشگاه در «سد محمّد»، آقای ارشد ریاحی در صلاة). به دنبال این حوادث، انجمن به درخواست دکتر حاج عباسی (معاون دانشجویی وقت) که به درستی نیاز و علاقه دانشگاه و دانشگاهیان را به کوه و نیز نیاز به وجود یک مرجع تخصصی در این امر را دریافته بود و با همت جمعی از اعضا انجمن فعالیت خود را مجددا از بهار1387 از سر گرفت و این روند تا دیماه 1389 ادامه داشت.

در تاریخ مذکور مسئولین با بهانه کردن مسائل مالی، بدون نظرخواهی از هیئت مدیره انجمن شرایط جدیدی را مطرح کرده که با اهداف انجمن کوهنوردی در تناقض بود. با این وجود، با در نظر گرفتن این­که مشکل فقط بحث مالی است و با گفت­وگوی دوطرفه می­توان به نتیجه رسید، انجمن تصمیم به مذاکره با تربیت بدنی برای رسیدن به نتیجه مطلوب، امکان همکاری و درک مشترک گرفت. اما هر هفته مسئله جدیدی مطرح می­شد که نتیجه آن عدم برگزاری برنامه­ها از طرف انجمن بود. عمده بهانه­ای که در مورد عدم اجازه برگزاری برنامه­های انجمن مطرح می­شد تنگناهای مالی و بحث شیرین بیت المال بود. و به مرور بهانه­های متعددی مطرح شد و کار تا آن­جا پیش رفت که در نهایت اساسنامه انجمن هم زیر سؤال برده شد. از آن­جاکه میخ آهنی در سنگ فرو نمی­رود! هیچ کدام ازین مسائل با مذاکره حل نشد.

در شرایطی که انجمن نه اتاقی برای تشکیل جلسات داشت و نه مربی برای مشخص کردن برنامه­ها، تربیت بدنی در یک حرکت موازی، اقدام به تعیین مسئول کوهگشت و تدوین برنامه کرد و  انجمن را ملزم به اجرای این برنامه­ها دانست؛ که این امر عملا به رسمیت نشناختن انجمن کوهنوردی به عنوان یک «تشکل مستقل ورزشی- دانشجویی» است که انجمن آن را مغایر با هدف و روند جاری کوهنوردی می­دانست. توقع اجرای برنامه­هایی در این سطح (مثل تالاب گندمان یا آب­ملخ!)  از  انجمنی که همیشه به عنوان یکی از انجمن­های برتر کوهنوردی در کشور مطرح بوده و صعود به قلل شاخص ایران از جمله صعود زمستانه به قلل دماوند، کرکس، تفتان، اشترانکوه و ... و نیز قلل متعدد رشته کوه­های دنا و زردکوه را در کارنامه دارد در واقع استفاده نکردن از ظرفیت­ها و توانایی­های این­چنین تشکلی است.

از طرف دیگر در تابستان گذشته تربیت بدنی بودجه­ای حدود 3 میلیون تومان برای تهیه ابزار و وسایل مورد نیاز برنامه­های انجمن هزینه کرد. که بیشتر وسایل خریداری شده بعد از گذشت یک سال هنوز بلااستفاده مانده است. چرا که این وسایل مناسب و خاص برنامه­های چند روزه یا فنی است. با برنامه­ای که تربیت بدنی در پیش گرفته عدم استفاده از وسایل یا ادامه خواهد داشت یا وسایل مذکور به دلیل عدم آگاهی از شرایط نگهداری آسیب خواهد دید. آیا این موارد اتلاف بیت المال نیست؟

به هر صورت همان طور که گفته شد در فاصله بین بهمن 1385 تا اردیبهشت 1387 دو تن از دانشگاهیان در کوه جان باختند و این در حالیست که در تمام دوران فعالیت انجمن، هیچ حادثه­ای در کوه – چه در برنامه­های انجمن و چه خارج آن-  برای دانشگاهیان اتفاق نیفتاده است. ولی در اسفندماه گذشته و در شرایطی که بیش از دو ماه از تعطیلی برنامه­های انجمن می­گذشت، دوباره شاهد از دست دادن یکی دیگر از دانشگاهیان (مرحوم مهبد خسروی) در کوه بودیم.کسانی که داعیه حفظ بیت المال را دارند آیا جان دانشجو را جزء بیت المال به حساب نمی­آورند!؟

افتخار انجمن کوهنوردی دانشگاه صنعتی اصفهان این است که در تمامی این سال­ها علی رغم سخت­گیری­ها، تنگ­نظری­ها و تهمت­هایی که به آن نسبت داده شده است به وظیفه خود عمل کرده. این تشکل خواه وجود داشته باشد یا نداشته باشد، عشق و علاقه به کوه و طبیعت در دانشجویان ریشه خواهد داشت. پس چه بهتر بود این علاقه از یک مسیر کارآمد و شناخته شده هدایت می­شد.

در پایان اعضای هیئت مدیره انجمن کوهنوردی دانشگاه صنعتی اصفهان به عنوان نمایندگان دانشجویان دانشگاه در انجمن کوهنوردی اعلام می­دارند که با توجه به شرایط پیش آمده و وجود مشکلات ظاهرا حل نشدنی  بین انجمن و مسئولین دانشگاه دیگر حاضر به همکاری با تربیت بدنی دانشگاه نخواهند بود و هیچ گونه مسئولیتی در قبال برنامه­های تربیت بدنی و اتفاقات احتمالی در آینده را متوجه خود نمی­دانند. زیرا مطمئنا نه در برنامه­ریزی و اجرای این برنامه­ها سهم و نقشی داشته و نه خواهند داشت. با توجه به رویه و اظهار نظر مسئولین تربیت بدنی درباره نحوه برنامه­ها و نگاهی که به ورزش کوهنوردی دارند به نظر میرسد که انجمن­های آینده هم صرفا فرمایشی و برای اجرای اوامر تربیت­بدنی شکل خواهد گرفت نه نیازهای دانشجویان.

خرداد 1390

برخی از این مشکلات مانند: کاهش بودجه تخصیص داده شده به انجمن به صورت چشم گیر، کاهش تعداد برنامه ها، موافقت نکردن با اجرای برنامه های فنی ...بود که انجمن کوهنوردی با تمام تلاشی که برای رفع و حل این مشکلات انجام داد موفق به تغییر وضع موجود نشد. در نتیجه تعدادی از اعضای هیئت مدیره با توجه به وضع موجود حاضر به ادامه ی همکاری با دانشگاه نشدند و استعفای خود را اعلام کردند.

به همین دلیل انجمن مجبور به برگزاری یک انتخابات اضطراری و تشکیل یک هیئت مدیره جدید شد که نتایج انتخابات به شرح زیر است:

سرپرست:محمد ساغری دوز

دبیر:حمیدرضا کریمی

مسئول فنی:احسان فرهادی

مسئول آموزشی: حمید گیاهی

مسئول فرهنگی: نسرین شجاعی

مسئول انبار: نیکو منعم

مسئول مالی: منیره کاجی

بازرس :محمد عابدی

اعضای علی البدل: رضا الهی و محسن حسینی

به امید موفقیت هیئت مدیره جدید:)

سرپرست: آقاي احسان فرهادي

تاريخ اجراي برنامه: پنجشنبه 20 آبان ماه 1389

مشخصات كوه: این کوه وسعت زیاد و قله های متعددی دارد که بلند ترین آنها در جوار دهستان چغاخور و روستای سیبک قرار داشته و حدود ۳۸۰۰ متر ارتفاع دارد . ولی یکی از زیبا ترین قلل آن قله ای است که در سمت تالاب خشك شده گندمان و نزدیک روستای نصیر آباد به ارتفاع 3650 متر قرار دارد که هدف ما در این برنامه بود.  پوشش گياهي منطقه تره کوهی و موسیر و آویشن و گون و سایر گیاهان کوهی و در فصل بهار نيز منطقه با مناظر لاله هاي واژگون چشمان انسان را می نوازد.

روند اجراي برنامه:

تعداد 18 نفر با احتساب دو نفر از مهمانان آقاي كريمي،

ساعت حركت از دانشگاه 5:45،  ساعت 7:45 بروجن و صرف صبحانه در گندمان، 9:30 پاي كوه سپس معارفه،‌توضيحات آقاي كريمي و آغاز كوهپيمايي. سرقدم آقاي شيرمحمدلي و عقب دار آقاي ابراهيم نبي زاده.

پس از دو ساعت كوهپيمايي به علت آهسته بودن تيم و احتمال برخورد با تاريكي در بازگشت با صلاحديد سرپرست به دو گروه تقسيم شده كه  13 نفر به سرپرستي و سرقدمي آقاي شيرمحمدلي و عقب داري آقاي حسين اصيليان به سمت قله و  5 نفر با گام هاي آهسته تر راه را ادامه دادند. تيم قله در ساعت 13:45 موفق به صعود شده و پس از به جاي آوردن مراسم قله به سمت تيم پايين تر حركت نمودند. پس از ملحق شدن به تيم پايين تر، تمام اعضاي تيم ازمسيري متفاوت كه پاكوب بهتري داشت پايين آمده و در ساعت 15:45 كنار چشمه چيرو نهار صرف شد. 17:45 پايين در كنار اتوبوس و 20:30 در دانشگاه بوديم.

نكات مهم برنامه:‌

1-       صبح هنگام خروج از دانشگاه، انتظامات به علت مجوز نداشتن برنامه مشكلاتي را براي خروج اتوبوس برنامه از دانشگاه ايجاد نمود. به نظر مي رسد كه بايد نامه اي از طرف تربيت بدني به سرپرست انتظامات فرستاده شود تا اين مشكلات را نداشته باشيم.

2-       در جلسات توجيهي برنامه ها، سرپرستان نسبت به توجيه شركت كنندگان، پوشاك مناسب، تغذيه و وسايل مورد نياز در برنامه توجه بيشتري نمايند. در اين برنامه برخي تصور درستي از يك برنامه كوهيمايي نداشتند و به تصور برنامه گلگشت در برنامه شركت كرده بودند.

3-       تعدادي از شركت كنندگان با انجام برخي حركات نامناسب، آداب كوهنوردي و ورزشي را زير سوال مي بردند كه در برنامه هاي بعدي بايد اين مورد نيز مورد تاكيد و توجه بيشتري بوده و  فرهنگ سازي بهتري در اين مورد انجام گيرد.

در مجموع اين برنامه با موفقیت و خاطره ای خوش به پایان رسید. خدا را شکر.

برنامه ی سنگ نوردی پسران

زمان: جمعه 5/9/89

سرپرست: رضا الهی

مربی: آقای معصومی زاد

صبح جمعه است؛ ساعت 6:30 هست هر طور شده همگی در نقلیه جمع شدیم، 5/0 ساعت به خاطر سهل انگاری راننده در نقلیه منتظر می مانیم، ساعت 7:05 جلوی انجمن توقف داریم و وسایل مورد نیاز را برداشته و حرکت می کنیم.

7:15 از دانشگاه خارج می شویم و به سمت سه راه کهندژ برای سوار کردن مربی رهسپار می شویم، 7:35 سه راه کهندژ هستیم. 25 دقیقه منتظر مربی می مانیم، ساعت 8 همراه با مربی از اصفهان به سمت منطقه کلاه قاضی حرکت می کنیم. 8:45 است که به پای دیواره می رسیم. پس از صرف صبحانه و نرمش دادن توسط مربی رأس ساعت 9:45 برنامه ی صعود را شروع می کنیم. بچه ها یکی پس از دیگری صعود خود را انجام می دهند. ساعت 12:15 است که همگی صعود خود را انجام داده اند. استراحتی کوتاه می کنیم. در این بین مربی بچه ها را با یک سری وسایل سنگ نوردی آشنا می کند و نحوه ی استفاده از آن را توضیح می دهد. با نظر مربی تصمیم بر آن می شود که همگی دیواره را دوباره صعود کنیم، ولی با این تفاوت که این بار حمایت را خود بچه ها انجام می دهند. 2:10 است که تمرین تمام می شود. پس از صرف نهار ساعت 3 است که به سمت پایگاه محیط زیست برای تمرین بولدرینگ رهسپار می شویم. پس از توضیحاتی توسط مربی ساعت 3:30 تمرین بولدرینگ را بچه ها شروع می کنند و با تاریکی هوا تمرین را پایان می دهیم و به سمت دانشگاه حرکت می کنیم.

آموزش صخره نوردی

زمان حرکت: 28/9/89 جمعه ساعت 7 از نقلیه دانشگاه

نفرات: 4 دانشجو و 4 مسئول و 1 مربی

مکان اجرای برنامه: صفه، ساعت 5/8 شروع به بالا رفتن از کوه کردیم و در ساعت 5/9 پس از صرف صبحانه به راه خود ادامه دادیم.

در ساعت 10 در محل تمرین (غار انجیری)، مربی شروع به آموزش گره ها و تجهیزات کرد.

انواع گیره ها را نشان داد و تمرینات آغازین (تراورس) و تمرینات هوایی بخش بعدی برنامه بودند. در این قسمت به دو گروه، مبتدی و گروه نسبتاً پیشرفته تقسیم شدیم. ساعت 1 ناهار را صرف نموده و ساعت 5/1 به سمت محل تمرین نهایی رفتیم و هر یک از دانشجویان با کمک مربی و حمایت ایشان صخره نوردی (صعود) را عملاً تجربه کردند و ساعت 4 از کوه به پایین آمدیم و به دانشگاه برگشتیم. 

به نام خدا

گزارش برنامه غار دلشاد

سرپرست : امین تنها دوست               جلودار : وحید بیگی            عقب دار : محمد ساغری دوز

مسئول فنی : احسان فرهادی              عکاس : افشین کدخدایی        امداد : علیرضا حاجی شفیع ها

گزارش نویس : فربد نصرت نظامی     راهنما : آقای علی استکی

غار دلشاد بر روی کوهی واقع در شمال روستای امام قیس و شمال شرق شهر گندمان  در شهرستان بروجن به ارتفاع 2960 متر از سطح دریا با ارتفاع صعود حدودا 800 متر از سطح دریا قرار دارد. ارتفاع دهانه ی غار از سطح دریا 2652 متر از سطح دریا و 368 متر از محل توقف اتوبوس یا به عبارتی کنار جاده قرار دارد . دهانه آن توسط چند تخته سنگ مخفی شده و به چاهی میماند که ورودی آن نیم دایره بوده و بدون دقت و توجه ممکن است یافتن آن بسیار دشوار باشد این غار دارای پنج طبقه و عمق 40 متر و پاکوب 50 متر بوده و در ورودی ان دست به سنگی به اتفاع 4 یا 5 متر بوده که دارای دو مسیر با شیب های متفتوت است و مسیر سمت راست از دهانه غار دارای شیب کمتر بوده و برای حمایت مناسب تر است لازم به ذکر است که در صورت مجهز بودن به هارنس سینه حمایت و فرود بسیار آسان بوده و درصورت تجهیز به هارنس معمولی ، هشت فرود و طناب 25 متری به راحتی میتوان با زدن یک کارگاه ساده تا طبقه دوم را فرود آمد . پس از دست به سنگ جا برای  ایستادن کم است و در کنار آن چاهیست که به تالار طبقه دوم منتهی میشود و خطرناک بوده بنابر این باید تیم در تعداد کم وارد غار شده و به سرعت از طریق مسیری که در سمت راست دست به سنگ قرار دارد به تالار طبقه دوم رفت که دارای فضا بازتریست در انتهای این تالار با چاه دیگری مواجه میشویم که با یک دست به سنگ حدودا شش یا هفت متری به یک طبقه دیگر میرسد که بلافاصله با یک دست به سنگ دو متری به تالار طبقه چهارو میرسم تالاری نسبتا بزرگ که بخشی از هنوز مرطوب است در سمت چپ آخرین دست به سنگ حفره ایست که طبقه آخر در آن قرار دارد و ارتفاع آن به قدریست که یک انسان میتواند به راحتی در آن قدم بزند در سمت راست این طبقه گربه رویست که انسان به سختی از آن عبور مکند و درمیانه آن چاهست که عبور از آن بسیار مشکل و خطرناک است این چاه نیز بس از دور زدن مجددا به تالار طبقه چهارو باز می گرردد بانابر این میتوان گفت که غار دلشاد در این تالار به پایان میرسد برای فرود در چاهی که به این تالار منتهی می شود به راحتی با زدن یک کارگاه و حمایت با هشت فرود و داشتن هارنس سینه یا استفاده از گره بولدینگ می توان این فرود را انجام داد لازم به ذکر است که گیره های مشتی در این دست به سنگ بسیار بوده و جای پا نیز به سهولت یافت می شود بنابر این با دانستن اصول اولیه به راحتی میتوان این چاه را فرود آمد . 

گزارش برنامه آموزشي غار دلشاد

به نام خدا

گزارش برنامه پیاده روی آبشار پونه زار :

اجرا کننده برنامه : انجمن کوهنوردی دانشگاه صنعتی اصفهان

محل برنامه : آبشار پونه زار در شهرستان فریدون شهر استان اصفهان

سرپرست برنامه : خانم فهیمه عمادی                جلودار : خانم زهرا حسن الفت                        عقب دار : خانم مهسا قلی پور

مسئول فنی : خانم منیره کاجی                        راهنما : آقای کریمی 

تعداد شرکت کنندگان : 75 نفر